เห็ดถอบ

ประมาณ เดือนพฤษภาคม เมื่อมีฝนตก ลมไม่พัด อากาศร้อนชื้น ร้อนรอบอบอ้าว จะมีเห็ดป่าชนิดหนึ่งเกิดขึ้น เรียกว่า เห็ดถอบ บางทีก็ว่า เห็ดเผาะ เห็ดเหียง เห็ดหนัง เห็ดดอกดิน เป็นต้น

ชาวบ้านเล่าว่าถ้าปีไหนที่ฝนตกหัวปี มีพายุฝนฟ้าคะนองแรงและมีลูกเห็บตกมาก ในปีนั้นก็จะทำให้เห็ดถอบออกมาก อาจเป็นเพราะความชื้นที่มีมากพอหรือเหตุปัจจัยอื่นๆ ที่พอดีที่ทำให้เห็ดออกมากในปีนั้นเห็ดถอบ จะขึ้นตามโคนต้นไม้ในป่า หรือบริเวณที่เป็นป่าโปร่งตามพุ่มต้นเหียงต้นตึง (ไม้พลวง) ที่มีใบไม้หล่นทับถมกัน ทำให้บริเวณนั้นมีอากาศอับชื้นและอ้าว เป็นปัจจัยเร่งที่ทำให้เชื้อเห็ดถอบเจริญเติบโตได้เป็นอย่างดี
นอกจากนี้ เห็ดถอบยังชอบขึ้นตามพื้นดินที่อยู่ใต้โคนไม้ที่ถูกไฟเผา เช่น ไม้เต็ง ไม้พะยอม

เห็ดถอบ เป็นอาหารอร่อย หายาก สามารถรับประทานได้ทั้งดิบๆ และทำให้สุกแล้ว ถ้าเป็นเห็ดอ่อนล้างให้สะอาดแล้วรับประทานโดยจิ้มน้ำพริกตาแดง น้ำพริกข่า นอกจากนั้น ยังสามารถนำมาผัดและแกงคั่วใส่หน่อไม้ดอง หรือผัดเฉพาะเห็ดล้วนๆ ก็ได้ ถ้าใช้เห็ดถอบต้มเค็มไม่นิยมหั่นหรือซอยจะต้มทั้งลูก แต่ถ้าแกงหรือผัดจะซอยเป็นชิ้นบางๆ

สมัยเด็ก ๆ ผมเคยขึ้นเขาไปหาเห็บถอบในป่า จำได้ว่า ต้องแต่งกายมิดชิด ทาแป้งที่มีกลิ่นฉุน ๆ ไว้ เพื่อป้องกันยุง ยุงจะเยอะมากถ้าเข้าป่าช่วงนี้ อุปกรณ์ที่ใช้ในการหาเห็ดถอบ จะเป็นตะขอเหล็ก หรือไม่ก็ตัดไม้ใผ่ ทำเป็นตะขอ ใช้สำหรับคุ้ยเขี่ย หาเห็ดถอบตามโคนต้นพุ่มไม้ต่าง ๆ บางทีเผลอ ๆ ฟลุ๊ค ถ้าดูตามร่องรอยน้ำที่ไหลลงสู่ลำห้วย ก็จะได้เจอเห็ดถูกน้ำฝนพัดมากองตามตีนเขา บางทีก็โผล่ออกมาให้เห็น ไม่ต้องคุ้ยเขี่ยหา หรือบางทีตรงขอนไม้ที่ถูกไฟไม้เป็นเถ้าถ่านสีดำ ลองไปคุ้ยเขี่ยดู ก็จะเจอเห็ดถอบ

รอยเสียมผี
สิ่งที่แปลกประหลาดในการหาเห็ดถอบ ก็คือ จะเจอ รอย สามเหลี่ยม เล็ก ๆ เหมือนรอยเสียม แม่ผมเคยบอกว่า เป็นรอยเสียมผี ตอนนี้ผมก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่า เกิดจากอะไร มันเป็นลักษณะ เหมือนมีใครเอาเสียม หรือของมีคม แทงลงไปในดิน ทำเป็นรูปสามเหลี่ยม ซึ่งจะไปทางไหนก็จะเจอ แล้วถ้าเจอ ก็จะมีเห็ดถอบแถว ๆ นั้นด้วย  ถ้าเป็นคนทำ ใครจะขยันทำทิ้งไว้ ถ้ามีโอกาสได้ไปหาเห็ดถอบอีก หากเจอ จะถ่ายรูปเก็บไว้ถึงความแปลกนี้

ความรู้เกี่ยวกับเห็ดถอบ

ชื่ออื่น เห็ดถอบ   เห็ดเผาะ  เห็ดเหียง  เห็ดหนัง  เห็ดดอกดิน

ชื่อวิทยาศาสตร์ Astreus hygrometricus (Pers) Morg. LYCOPERDACEAE

ลักษณะทั่วไป
เห็ดเผาะเมื่อยังอ่อนมีลักษณะกลมขนาด เส้นผ่าศูนย์กลาง 2-3 เซนติเมตร ผิวเรียบสีขาวนวล มีรอยเปื้อนดิน ไม่มีลำต้น ไม่มีราก เมื่ออายุมากขึ้นผิวนอกจะเป็นสีน้ำตาลหรือเกือบดำเนื้อเหนียว เห็ดเผาะมีเปลือก 2 ชั้น เมื่อเห็ดอายุมากขึ้นเปลือกชั้นนอกจะแตกออกเป็นแฉก 5-9 แฉก มีรอยแยกลึกลงไปถึงฐานดอก จึงทำให้ดอกเห็ดมีรูปร่างเหมือนดอกไม้ เมื่อแห้งจะหุบเข้า ภายในเป็นถุงกลมสีขาวหม่น ขนาด 1.3-3.4 เซนติเมตร ด้านบนแตกออกเป็นรูให้สปอร์ฟุ้งกระจายออกมา สปอร์รูปกลมสีน้ำตาลผิวขรุขระ

แหล่ง กำเนิด
เห็ดถอบเป็น เห็ดพื้นบ้านที่ขี้นบางท้องที่ โดยเฉพาะในเขตภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียง เหนือ บริเวณที่เป็นป่าโปร่ง เช่น ป่าสน ป่าแพะ เห็ดเผาะชอบขึ้นตามพื้นดินที่อยู่ใต้โคนไม้เต็ง ไม้พะยอม หรือต้นไม้อื่นๆ ที่ถูกไฟเผาตามพื้นดินร่วนปนทราย ในช่วงต้นฤดูฝน ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคมเฉพาะระยะที่ อากาศร้อนอบอ้าวมากก่อนฝนตก เส้นใยของราชนิดนี้จะดันผิวดินให้แตกออก เมื่อฝนตกมีความชื้นที่เหมาะสม เห็ดเผาะจะโผล่ขึ้นมาพ้นผิวดิน

ประโยชน์ทางอาหาร
เป็นเห็ดที่สามารถรับประทานได้ทั้ง ดิบๆ  และทำให้สุกแล้ว ถ้าเป็นเห็ดอ่อนล้างให้สะอาดแล้วรับประทานโดย จิ้มน้ำพริกตาแดง นอกจากนั้นยังสามารถนำมาผัดและแกงคั่วใส่หน่อไม้ดอง หรือผัดเฉพาะเห็ดล้วนๆ ก็อร่อย เวลาเคี้ยวแล้วให้ความรู้สึกกรอบ มัน เพราะเห็ดเผาะกรอบ ข้างในกลวง เวลาเคี้ยวแล้วดังเผาะทุกครั้ง นอกจากการรับประทาน โดยวิธีดังกล่าวแล้ว ยังต้มใส่เกลือให้มีรสเค็ม คนพื้นเมืองเหนือนิยมนำมาแกงกับยอดใบมะขามอ่อน ซึ่งขึ้นตามป่ามีรสออกเปรี้ยวๆ  เห็ดชนิดนี้ ถ้าต้มเค็มไม่นิยมหั่นหรือซอยจะต้มทั้งลูก แต่ถ้าแกงหรือผัดจะซอยเป็นชิ้นบางๆ หรือต้มทานเป็นผักจิ้มร่วมกับน้ำพริกดำ

ประโยชน์ ทางยา มีรสเย็นหวาน บำรุงร่างกาย ชูกำลัง แก้ช้ำใน

ฤดูที่ใช้ประโยชน์ ช่วงต้นฤดูฝน ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม

ข้อระวัง
มีเห็ดที่มีพิษลักษณะคล้ายคลึงกับเห็ดเผาะมาก คือ เห็ดไข่หงส์ ทานเข้าไปแล้วทำให้เกิดอาการคลื่นไส้อาเจียน

Ref:
http://www.f0nt.com/forum/index.php?topic=12480.60
http://www.forest.go.th/biodiversity/knowladge/hettop.html
http://www.nan2day.com/forum/index.php?topic=2698.0

[View with PicLens]

การถักข้าว

เส้นด้ายที่ใช้ก็จะใช้ฝ้ายดิบที่ฝั้นเอง และนำมาบูชา สมัยก่อนจะใช้เหรียญสตางค์โบราณที่มีรูตรงกลาง และนำข้าวมาถักรอบเหรียญ แล้วนำมาประดับครัวทานถวายวัดและบูชาแม่โพสพ ปัจจุบันมีการประยุกต์รูปแบบจากด้วยดิบที่ฟั่นเอง เส้นใหญ่ ก็เปลี่ยนมาเป็นด้ายไหมพรมหลากสีสัน จากเหรียญเงินตรา ก็เปลี่ยนมาเป็นแผ่นดีบุกที่ถูกตีขึ้นรูป เช่น รูปช้างหรือรูปสัตว์ราศีต่าง ๆ โดยแผ่นดีบุกเหล่านี้จะมีขนาด พอ ๆ กับเงินเหรียญแต่วัตถุประสงค์ นอกจากจะนำไปบูชาแล้ว ยังนำไปประดับประดาเพื่อความสวยงามด้วย

ลักษณะของภูมิปัญญา
ในอดีต กระบวนการทำข้าวถักจะใช้วัสดุธรรมชาติ ได้แก่ ข้าวเปลือก เส้นฝ้ายสีขาว หากต้องการสีสันก็นำมาย้อมสีธรรมชาติ และใช้เหรียญที่เรียกว่า สตางค์แดง (มีรูปตรงกลางเหรียญ) ในการถักร้อยเรียงเมล็ดข้าวเปลือกขนาดเมล็ดเท่ากัน จำนวนหลายเมล็ดอย่างเป็นระเบียบด้วยด้าย แล้วนำมาล้อมรอบเหรียญเงินชนิดต่าง ๆ ประกอบกันเป็นต้น จัดทำเพื่อนำไปถวายวัด เพื่อเป็นพุทธบูชาในโอกาสที่มีงานประเพณีเกิดขึ้นในล้านนา เช่น งานปอยหลวง งานทอดกฐิน งานทอดผ้าป่า เป็นต้น

นอกจากนี้ยังมีการถักด้วยสีเหลืองล้อมเหรียญเงิน มักจะนำมาทำเป็นต้นฉัตรทอง ส่วนที่ถักด้วยด้ายสีขาวจะนำมาทำเป็นต้นฉัตรเงิน ในขนาด 3 ชั้น, 5 ชั้น, 7 ชั้น และ 9 ชั้น เป็นต้น

ความเชื่อ
มีความเชื่อว่า ผู้ใดก็ตามที่ทำหรือถวายข้าวถักเป็นพุทธบูชาแด่พระพุทธเจ้า จะได้รับอานิสงส์ผลบุญ จะมีโภคทรัพย์มหาศาล และจะมีชีวิตที่เจริญรุ่งเรืองก้าวหน้า เปรียบดั่งเมล็ดข้าวเปลือกที่ตกลงบนพื้นดินแห่งใดก็ตาม มักจะเจริญงอกงาม สร้างความสมบูรณ์พูนสุขให้แก่ผืนดิน และการให้ข้าวถักเป็นของชำร่ายในงานแต่งงาน ก็มีความเชื่อว่าจะทำให้คู่สมรสมีชีวิตคู่ที่ยั่งยืน ไม่พลัดพรากจากกัน

[View with PicLens]

ref: http://www.photoontour.com

วัดกู่เต้า วัดเก่าแก่ของเชียงใหม่ อีกวัดหนึ่ง ภายในวัดร่มรื่นไปด้วยร่มไม้ เย็นสบาย มีเจดีย์ รูปทรงแปลกตา เป็นรูปวงกลมคล้าย ๆ บาตรพระ ซ้อน ๆ กันอยู่ เป็นชั้น ๆ บางคนก็ว่า เหมือนลูกแตงโมซ้อน ๆ กัน ภาษาล้านนา  หรือ คำเมือง เขาเรียกแตงโม ว่า “บ่าเต้า” ซึ่งก็เหมือนลูก บ่าเต้าซ้อน ๆ กันอยู่  ตรงส่วนใกล้ ๆ ยอด เจดีย์ จะมีกระจก ติดเป็นรูปดอกไม้  ติดรอบ ๆ เป็นศิลปะของพม่า สมัยโบราณมาแล้ว มีโอกาส ได้มาเที่ยวเชียงใหม่ อย่าลืมแวะชม ศิลปะที่หาดูได้ยากนี้ด้วยนะ

ประวัติ และที่ตั้ง ของวัดกู่เต้า
วัด กู่เต้า ตั้งอยู่ตำบลช้างเผือก  อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ด้านทิศเหนือของเมืองเชียงใหม่ “วัดกู่เต้า” เป็นชื่อเรียกโบราณสถานตามลักษณะองค์เจดีย์ที่มีเรือนธาตุกลมคล้ายผลแตงโม (ภาษาเหนือ เรียกว่า เต้า) ส่วน กู่ หมายถึง เจดีย์ที่บรรจุกระดูก วันนี้มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งคือ วัดเวฬุวนารามวิหาร หมายถึง วิหารที่อยู่ภายในป่าไผ่ วัดกู่เต้าปรกกฎชื่อในเอากสารสมัยพญายอดเชียงรายในปี พ.ศ.2035 ว่า มีราชบุตรพระยาเมืองใต้คนหนึ่งชื่อ สุริยวงศ์ ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุขึ้นมาจำพรรษา ณ วัดกู่เต้า หัวเมืองเชียงใหม่ ปัจจุบันเหลือเจดีย์ 1 องค์ ตั้งอยู่บนฐานเขียงสี่เหลี่ยม เรือนธาตุมีลักษณะทรงกลมซ้อนลดหลั่นกัน 5 ชั้น เรือนธาตุแต่ละด้านมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูป เหนือเรือนธาตุเป็นองค์ระฆังขนาดเล็กและส่วนยอด พิจารณาจากการประดับลวด ลายกระจกโดยรอบ และเสซุ้มมีลายวงกลม ศิลปแบบตะวันตกที่แพร่กระจายมาถึงดินแดนล้านนาในสมัยพม่าทำไม้สัมปทานกับ อังกฤษ  สอดคล้องกับพระพุทธรูปที่ประดิษฐานในซุ้มที่เป็นศิลปะพม่า แสดงถึงการซ่อมบูรณะเจดีย์ในช่วงรัชกาลที่ 5 สำหรับการก่อสร้างเจดีย์ พิจารณารูปแบบการก่อสร้าง ที่เรือนธาติซ้อน กันเป็นชั้น ๆ สามารถกำหนดอายุสมัยราว ต้นพุทธศตวรรษที่ 21

[View with PicLens]

วันนี้ ผมเดินทางขึ้นเขา เพื่อไปหา ต้นข้าวหลาม เส้นทางผ่าน ป่าหญ้าแห้ง ๆ ขึ้นเขาไป สอง สามลูก ก็ถึงลำห้วย ที่บ้านผมเรียกห้วยนี้ว่า ห้วยน้ำฮาก คำว่า (น้ำฮาก)  มันเหมือนน้ำสนิมสีแดง ๆ ไหลออกจากรากไม้ในลำห้วย น้ำเย็นจัดยังกับพึ่งออกจากมาจากตู้เย็นประมาณนั้น ที่นี้มีต้นไผ่เยอะมาก แต่เป้าหมายของผมวันนี้คือ หาต้น ไผ่ข้าวหลาม ซึ่งต้นจะเป็นปล้องยาว ๆ เปลือกบาง ๆ เมื่อเจอแล้ว ก็ตัดต้นที่ต้องการมา สักต้น 2 ต้น

การทำข้าวหลามล้านนา
1. นำไผ่ข้าวหลาม มาตัดเป็นปล้อง ๆ เพื่อรอบรรจุข้าวสาร (ข้าวเหนียว)
2. กรอกข้าวสารให้เกือบเต็มปล้อง ห้ามกระแทก ต้องทำให้เบามือ เพราะถ้า กรอกข้าวสารแล้ว แน่นเกินไป เมื่อเผาจะระเบิด (แตก) ได้
3. กรอกน้ำให้เต็ม ทิ้งไว้ ประมาณ  2- 3 ชั่วโมง หรือ นานกว่านั้น
4. ปิดปากกระบอกข้าวหลาม ด้วย ใบไม้ เช่น ใบกล้วยแห้ง
5. นำไปอังไฟ หรือ เผาไฟ จนสุก

การรับประทาน
นำข้าวหลามที่สุก มาทุบ เบา ๆ เพื่อให้เยื่อไผ่ข้าวหลาม หลุดออก แล้วทุกข้อต่อให้แตก จากนั้นแกะผิวไผ่ออก จะได้ข้าวหลามที่หอมน่ากิน
อาจจะรับประทาน กับ น้ำอ้อย ได้

รูปข้าวหลามแบบโบราณล้านนา

[View with PicLens]

หัวโข่ ขยายความ ได้ว่า ลักษณะเป็น หัว คล้าย ๆ หัวมัน คำว่า โข่ หมายถึง ป่าหญ้า หรือที่รก ๆ ทางภาษาเหนือ เรียกว่า ป่าโข่  เจ้าหัวมันชนิดนี้ชอบขึ้นตาม ป่าโข่ ทำให้ได้ชื่อว่า หัวโข่

สีข้างในของหัวโข่ มีสองชนิด คือ สีขาว และสีม่วง

ลักษณะต้น เป็นเถาเลื้อยไปเกาะตามต้นไม้อื่น ๆ
การปลูก ใช้หัวฝังดิน ปกติจะเจริญเติบโตในฤดูฝน ออกหัว ประมาณเดือน พฤษจิกายน – มกราคม ของทุกปี
การรับประทาน หมกในขี้เถ้าร้อนประมาณ 20 – 30 นาที  พอนุ่ม ขึ้นอยู่กับขนาดหัว ถึงเอามาทานได้ ถ้าไม่สุก จะระคายคอ หรือจะใช้ นึ่ง  หรือ ต้ม บีบดูถ้าเนื้อนุ่มดี หั่นเป็ิ้นชิ้น ๆ นำมารับประทานจิ้มกับน้ำตาลได้

รสชาติ ถ้าหมกไฟ คล้ายหัวมัน มีกลิ่นหอมเหมือนมันเผา น่ากิน

[View with PicLens]

Mok Fa Waterfalls

ช่วงหยุดปีใหม่ 2550 ที่ผ่านมา ผมดูหนังเรื่อง up ในเรื่องมีการพูดถึง น้ำตกสรวงสวรรค์ ซึ่งเป็นน้ำตกที่สวยงามมาก จึงเกิดความอยากไปเที่ยวน้ำตกขึ้นมา แต่ว่านั่นมันในหนัง :-) ความเป็นจริง ยังมีน้ำตกอยู่ที่หนึ่ง ที่ผมเคยผ่านไป ผ่านมา ไม่เคยเข้าไปแวะชม นั่นคือ น้ำตกหมอกฟ้า เส้นทาง แม่มาลัย ปาย

วันนั้นเป็นวันหยุด ผมได้นัดกับเพื่อนไว้ ตอน 10  โมงเช้า แต่พอถึงวันจะไปจริง กลับต้องมีประชุม สหกรณ์ อ้าว  พอเลิกประชุม เกือบเที่ยงวัน ผมโทรหาเพื่อน ออกเิิดินทางทันที  ระหว่างทาง ความจริง ถ้าไปตามเส้นทาง ตรง ๆ ประมาณ 1 ชั่วโมง ก็น่าจะถึงแล้ว แต่ผมกับเพื่อน ชอบเดินทาง แบบสุ่ม ครับ ผ่านทางที่คิดว่าน่าจะไปได้ ก็ลองเข้าไปหมด เลยหลงทาง นิดหน่อย เอิ๊ก ๆ สุดท้ายก็กลับเข้าทางหลัก จนถึงครับ

น้ำตกหมอกฟ้า สมชื่อครับ มีระอองน้ำปลิวว่อน เป็นฟองฝอย ยังกับหมอก เหอะๆ ระวังกล้องเปียกน้ำด้วยล่ะ อากาศสดชื่น เย็นสบาย มาแล้วประทับใจครับ ไม่เสียเที่ยวที่มาด้วย ใครไม่เคยแวะมา ลองมาครับ สวยจริง ๆ :-)  สถานที่สะอาด คนไม่ค่อยเยอะ สงบ มีห้องน้ำ มีร้านขายของทีระลึก ระหว่างเส้นทาง เดินไปน้ำตกมี เส้นทางชมธรรมชาิติ หลายเส้นทาง มีที่ ดูนก ดูถ้ำค้างคาว ด้วยครับ แต่เวลาไม่มากเลยไม่ได้เดิน :-)

ข้อมูลการเดินทาง
เป็นน้ำตกขนาดกลาง ตั้งอยู่ในเขต อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย เป็นน้ำตกที่สวยงามอีกแห่งของอุทยานฯ มีน้ำไหลตลอดปี ตั้งอยู่ในเขต อ.แม่แตง โดยเดินทางไปตามเส้นทางสายเชียงใหม่-ฝาง (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107) เริ่มจากแยกข่วงสิงห์ ในตัวเมืองเชียงใหม่
ถึงทางแยกบ้านแม่มาลัย อ.แม่แตง เลี้ยวซ้ายตามถนนสายแม่มาลัย-ปาย  (ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1095) ประมาณ 19 กิโลเมตร จะเห็นป้ายบอกทางเลี้ยวซ้ายขึ้นเขา – ลงเขา 2 กิโลเมตร ถึงน้ำตก นอกเหนือจากน้ำตกที่สวยงาม ยังมีถ้ำหมอกฟ้า และเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ สำหรับผู้ที่รักธรรมชาติด้วย

ข้อมูลจากน้ำตกหมอกฟ้า
น้ำตกหมอกฟ้า ตั้งอยู่ ในตำบลสบเปิง อำเภอแม่แตงจังหวัดเชียงใหม่ เดิมอยู่ใน เขตป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่แตง แต่ปัจจุบันได้ถูกผนวกพื้นที่กับพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติ ดอยสุเทพ – ปุย เมื่อปี พ.ศ. 2525 น้ำตกหมอกฟ้า จัดเป็นส่วนหนึ่งของลำห้วยแม่ฮาว สภาพป่า เป็นป่าดิบแล้ง ซึ่งมีไม้ไผ่ เช่น ไผ่ซาง ไผ่ข้าวหลาม ไผ่บง และไผ่เฮี้ย ขึ้นปะปนกับต้นไม้ใหญ่ เช่นไม้ยางปาย ซึ่งเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังมี ไม้สัก ขึ้นอยู่เล็กน้อย จากลักษณะสภาพของป่าดังกล่าวนี้ เกิด จากการถูกทำลายมาก่อน และป่าได้ฟื้นตัวขึ้นมาได้เองตามธรรมชาติ จึงมีต้นไม้หลากหลายชนิดขึ้น สายน้ำแห่งนี้มีน้ำไหล ตลอดทั้งปี ถ้าหากในช่วงฤดูฝนจะมีน้ำไหล ตกลงมาสู่แอ่งน้ำเบื้องล่าง เกิดเสียงดังกระหึ่ม และมีละอองน้ำฟุ้งคละคลุ้ง ไปทั่วบริเวณ ทำให้หน้าผามี ตะไคร่น้ำ มอส และเฟรินส์ ขึ้น ดูเขียวชอุ่ม คล้ายม่านสีเขียวขนาดใหญ่อย่างสวยงาม

รูปน้ำตกหมอกฟ้า

Cave

[View with PicLens]

เป็นต้นไม้ทรงพุ่มขนาดเล็ก ปกติจะพบออกผล ประมาณ เดือน พฤษภาคม ถึง มิถุนายน ผลดิบ จะมีสีเขียว เมื่อแก่ขึ้นจะมีสีหลือง ถ้าสุกจะมีสีแดงรสชาติ ถ้าสีเหลือง จะออกฝาดนิด ๆ สีแดงจะหวาน เมล็ดมีสีดำ

ถ้าคุณนึกภาพไม่ออก ลองดูรูปครับ

[View with PicLens]

หยาดน้ำค้าง

ครั้งหนึ่งตอนหน้าหนาว ที่เชียงใหม่ ตามทุ่งนา ผมเคยเห็น ดอกหญ้าชนิดหนึ่ง มีสีแดง มีขนเล็ก ๆ ทั่วทั้งดอก ตรงปลายขน มีหยดน้ำเล็ก ๆ เกาะอยู่ คล้ายหยดน้ำที่ค้างอยู่ เมื่อจับดูจะรู้สึกเหนียว ๆ ผมพึ่งรู้ว่า สิ่งที่เคยได้สำผัสนั้น มันคือ พืชกินแมลงชนิดหนึ่ง ฝรั่งเขาเรียก sundew  หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า หยาดน้ำค้าง ชื่อนี้ช่างไพเราะเสียจริง  ดีที่มันไม่กัดมือ อิ ๆ

วิธีการจับแมลง
หยดน้ำค้าง เหนียว ๆ คล้ายกาว ที่ติดตามขนของดอกไม้ชนิดนี้ คือ น้ำเหนียว ๆ ไว้ดักจับแมลงตัวเล็ก ๆให้มาติดตามขน แล้วก็หนีไม่ได้ เมื่อแมลงตาย มันก็จะย่อยสลายแมลงกินเป็นอาหาร

พื้นฐาน
ฤดูกาลที่พบ พืชชนิดนี้เขาบอกว่า ปกติจะเจริญเติบโตในช่วงฤดูฝน แต่ผมก็เห็น ทุกฤดู แต่มีไม่ค่อยมากเท่าฤดูฝน สภาพพื้นดิน ที่พืชชนิดนี้ขึ้นอยู่ คือ ดินเหนียวปนทราย มีน้ำซึมหรือซื้นแฉะ ใบเป็นแผ่นมนรี ช้อนกัน และ เรียงกันเป็นรูปวงกลมเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ  1 – 3 ซม.
ในช่วงต้นฤดูฝนใบจะเป็นสีเขียวพอถึงปลายฤดูฝนใบจะมีสีแดงเรื่อตามขอบใบ ตรงใบจะมีขนเล็กๆเป็นจำนวนมาก ปลายขนจะมีน้ำเหนียวๆเกาะอยู่ คล้ายกับหยาดน้ำค้าง มีไว้เพื่อดักจับมดแมลงไว้ย่อยสลายเป็นอาหาร

[View with PicLens]

วังบัวบาน

โอ้วัง.บัวบาน เป็นสุสาน
รักของสาวเชียงใหม่
เธอถูกรักลวง จึงอำลาโลกไป
เธอถูกคนใจร้าย
หลอกให้เธอนั้นเฝ้าคอย…

สมัยเป็นเด็ก ๆ ผมเคยได้ฟังเพลงนี้ จากวิทยุ บ่อย ๆ เป็น บทเพลงที่ร้องโดยคุณสายันห์ สัญญา กล่าวถึงสาวเชียงใหม่ ที่กระโดดผา เพื่อสังเวยความรักที่ถูกหลอกลวง ความจริง เรื่องนี้มีการพูดถึงหลายกระแส เหมือนกัน บ้างก็ว่า ฆ่าตัวตายบ้าง หรือ พลัดตกลงไปเอง หรือไม่ก็กระโดดลงไปเอง ซึ่งจะเป็นยังไงนั้น ถ้าใครสนใจ ก็ลองค้นจาก Google เอาละกันนะครับ

วันนี้ ผมจะไปตามรอยดูหน้าผา กันดีกว่าสถานที่อาจจะไม่สวยงาม แต่แฝงไปด้วยความรู้จากธรรมชาติครับ  เส้นทาง ขึ้นดอยสุเทพ เลยน้ำตกมณฑาธาร ไปสักนิดหนึ่ง จะพบกับป้ายบอกข้างทางว่า วังบัวบาน บรรยากาศที่นี่ ก็เหมือนน้ำตกทั่ว ๆ ไปครับ อากาศเย็นสบาย ลมพัดแรงดี เพราะเป็นช่องเขาให้ลมผ่านได้ เหมาะสำหรับพักผ่อนหย่อนใจ ปกติวันหยุดจะมีคนไปเที่ยวกันเยอะมากครับ

ช่วง ที่ผมไปนั้น ย่างเข้าหน้าร้อน ใบไม้กำหลังหล่นจากต้นเลย เสียงน้ำตกซ่า ๆ เย็น ชื่นใจครับ ดอกไม้สีแดง ใบไม้สีเขียว มองดูแล้ว ก็เพลินดีครับ สำหรับใครที่ชอบเล่นน้ำ ก็ระวังหน่อยละกันครับ หน้าผาสูงชันมาก

[View with PicLens]